what's up?

Trouwe Bezoekers van deze site is vast wel opgevallen dat er de laatste tijd niet meer zoveel gebeurt op progressivedance.nl. Zo is het laatste wedstrijdverslag dat van het afgelopen Nederlandsch Kampioenschap, en zijn er ook geen recente foto's meer te bewonderen. Zijn we soms gestopt of zo?

Nou, we zijn zeker niet gestopt, maar we hebben dit seizoen even een soort van 'semi-sabbatical'. We trainen nog wel, alleen niet meer intensief als we deden. En we doen nog steeds aan wedstrijden mee, maar ook niet zoveel als voorgaande jaren. We vinden dansen nog steeds erg leuk en willen het absoluut niet missen, maar we zijn er ook achter gekomen dat er meer in het leven is dan alleen dansen. Dus daar steken we even wat meer tijd in.

Even voor alle geinteresseerden: Ons seizoen tot nu toe loopt naar omstandigheden eigenlijk best op rolletjes ! De druk is van de ketel waardoor de trainingen en wedstrijden heel ontspannen verlopen, en we hebben zelfs nog wat promotiepuntjes bij elkaar weten te sprokkelen, waardoor ons totaal op dit moment op 12 van de 22 zit. Dus we zijn over de helft...

En er zijn de laatste tijd ook weer wat mooie foto's van ons gemaakt dus over niet al te lange tijd zijn deze hier ook wel weer te bewonderen.

Bent u weer even op de hoogte...

Nederlands Kampioenschap 2008 - Amstelveen, 18 mei 2008

"Heilko & Judith Survival 2008 met een goede afloop"

Zaterdag 17 mei 2008 stond al helemaal in het teken van het NK. (eigenlijk die vrijdag al aangezien we tot half 3 s'nachts Judith's jurk hebben zitten afplakken...*zucht* ). Om 11 uur werden we verwacht in Hilversum waar Nathalie Juut's nagels zou doen en waar we beide in haar salonnetje getanned zouden worden. Helemaal top en super gezellig omdat we ook andere team Dokmanleden tegenkwamen en even lekker konden bijbeppen.

Tegen half 4 vertrokken we richting ons hotel in Amstelveen "The Grand". Super leuk hotel met barretje en ontzettend mooie kamers. Zeer onverwacht vonden we daar een verwenmand van onze concullega's Maurice en Marieke. Omdat we zo'n pech hadden met de blessure enzo. Schatten hé? Na ons opgefrist te hebben zijn we richting de Emergohal gereden om alvast de sfeer te proeven bij de senioren en wat mensen aan te moedigen. Helaas moesten we na 1.5 uur alweer afhaken omdat het voetje van Judith het gewoon niet meer hield. Bovendien moesten er nog genoeg voorbereidingen getroffen worden voor ons eigen NK (haar, spullen inpakken etc.) dus vonden we het verstandig om het allemaal wat rust te geven. Bovendien was de nacht ervoor ook al kort.

18 mei 2008: 4 uur snacht's; Judith klaarwakker....gaat lekker. Om 7 uur zijn we opgestaan en hebben we ons klaargemaakt. Lekker ontbeten en daar kwamen we Arjan en Julia nog tegen. Helft van de ontbijters stond ons vreemd aan te kijken maar dat zijn we inmiddels gewend van alle zondagmorgens in Kampen voor een wedstrijd. Op zich hadden we er wel zin in en het feit dat we totaal verwachtingsloos de wedstrijd ingingen is natuurlijk altijd lekker. Onze vaste supporters Roland en Gaby en ook Heilko's ouders waren er om ons aan te moedigen dus daaraan zou het niet liggen.

Voorronde: Naar omstandigheden niet slecht. We hadden er een redelijk goed gevoel over maar het was helaas niet goed genoeg om direct doorgeplaatst te worden. Achteraf bleken we maar 1 cross te kort te komen om meteen met 7 anderen doorgeplaatst te worden. Dat was erg jammer omdat gezien de voet die extra ronde er net een te veel was. Herkansing was onze beste ronde. Bleek ook wel want we waren ruim als eerste door, door de nummer 2 met een ruime achterstand achter ons te laten. Helaas moesten we de QS eerder afkappen door de pijn die Judith had. Heel lang hebben we getwijfeld om door te gaan. De EHBO raadde het af, maar dit was het NK! Met behulp van Wendy (van Raaf) en een beetje doorzettingsvermogen hebben we toch de halve finale gedanst. Tegen beter weten in want Judith kon echt niet meer. Toch moesten we een vorm van afsluiting hebben en dat gevoel hadden we niet als we zouden stoppen. De halve finaleswas niet slecht maar zeker niet wat we kunnen. Voor ons hield het NK dan ook hier op. Uiteindelijk een 10e plaats waar we, gezien het veld en de omstandigheden, zeker niet ontevreden mee mogen zijn.

Via deze weg alle mensen die aan de kant voor ons geroepen hebben: BEDANKT!

Na het NK hebben we samen met wat collega dansers wat gegeten in een restaurantje in de buurt waar we het enorm gezellig hebben gehad. (na het douchen bleek Judith haar voet trouwens helemaal blauw!!) De volgende morgen wachtte er nog een ontbijt op bed op ons in het hotel en tegen de middag maakten we weer aanstalten om naar Kampen te gaan. Vervolgens 3 weken rust....dat hebben wij en het voetje zeker nodig gehad. In de komende periode staan er veel veranderingen voor ons op de planning. Binnen kort meer nieuws! Binnenkort worden onze NK-foto's op deze site gezet om te bekijken. Al met al een geslaagd weekend en een goed afgerond seizoen!

to NK or not to NK?

Even een statusupdeetje over ons wel-of-niet meedoen aan het Nederlandsch Kampioenschap van aanstaande zondag.

Zoals bij een aantal mensen bekend is Judith momenteel herstellende van een blessure aan haar linkervoet (deze is zwaar gekneusd, en de enkelbanden zijn iets verrekt), die ze opgelopen heeft tijdens het NK-prepweekend van afgelopen 3 t/m 5 mei. Afgelopen week hebben we daardoor niet kunnen trainen, en deze week lukt het maar mondjesmaat. Daardoor is van de hoeveelheid training die we hadden gepland - en die we eigenlijk ook nodig hebben - helaas niet veel terecht gekomen.

Desalniettemin is de planning dat voor ons het NK gewoon doorgaat, zij het dan wel met de nodige ibuprofennetjes. Het zou natuurlijk doodzonde zijn als het hele seizoen voorbereiding naar de filistijnen zou gaan, dus voorsalsnog gaan we ervoor!

Elk nadeel hep z'n voordeel dus ook hier: we hebben door deze situatie weinig verwachtingen over de uitslag en over hoever we kunnen komen zondag, dus we gaan ontspannen de wedstrijd in. En da's natuurlijk best prettig...

De Bruin's 38th Championships - Kerkdriel, 13 april 2007

"Bleeerghh!!!!"

Lekker fris wakker na een goede nachtrust, hadden we er helemaal zin in. Een van onze laatste wedstrijden van dit seizoen zou in Kerkdriel plaatsvinden. Dus wij naar Kerkdriel. Jammer genoeg bleek uit de time-table dat er we 2 finales zouden moeten dansen en dus pas om 3 uur voor het eerst moesten dansen. Je weet het maar nooit dus besloten we wel gewoon op tijd naar Kerkdriel te gaan. Gelukkig maar want er hadden zich inmiddels nog 2 paren aangediend en we zouden dus toch een voorronde krijgen.

Alle paren die deelnamen hadden een compleet andere stijl dus de uitslag kon -zoals we inmiddels gewend zijn- alle kanten op gaan. Onze voorronde was kortweg dramatisch. We waren absoluut niet Ying Yang en voelden ons echt KL#$%^TE. Schijnbaar deden we wel iets goed want we waren wel in een keer door naar de Finale. Jaap Ruiten (nummertjes-meneer NADB) kwam zelfs even checken of alles wel ok was, want zoals we nu stonden te dansen, dat was ie niet van ons gewend. Na wat bemoedigende woorden van hem en Paul (Reijn - die kwam ook kijken met Fien saampjes) probeerden we de draad op te pakken en het positief te benaderen. We hebben even wat zaken doorgenomen en wilden proberen ons in de finale te herstellen.

Finale ging, in onze ogen, een stuk beter. we wisten ons beide enigzins te herstellen en hebben deze ronde goed uitgedanst. Toch voelde het nog lang niet maximaal. Uiteindelijk resulteerde ons dansen in een derde plaats. Ietwat teleurstellend, laten we eerlijk zijn, je wilt altijd hoger eindigen, maar aan de andere kant; we staan er maar mooi weer bij! Daarnaast vonden we het superleuk om lekker met Rob/Marloes en Maurice/Marieke samen finale te dansen. Paren die vaak, in onze ogen, ondergewaardeerd worden. En via deze weg: Theo & Marleen, GEFELICITEERD! Jullie hebben het verdiend!

Op film bleek achteraf (natuurlijk) dat de voorronde er niet zo dramatisch uitzag als we dachten. Echter, de finale was duidelijk een verbetering. "Op zich" waren we wel tevreden met de finale ronde en hoe we gedanst hebben. Maar, stiekem toch niet helemaal. We hebben allebei het gevoel dat "het" er maar niet uitkomt en dat wordt je nogal moedeloos van. Uiteindelijk waren er nog wel een hoop dingen die we niet hebben kunnen laten zien. Al met al niet helemaal onze dag dus. Het meest positieve punt van de dag was dat we op een positieve en goede manier met onze tegenslag uit de voorronde zijn omgegaan ipv boos/gefrustreerd te worden ofzo. Misschien moest dat onze grote overwinning van de dag worden........

Resultaat: 3e
Promotiepunten: 0 (weer net naast...zucht), Totaal: 10

Super Holland Cup - Dalfsen, 30 maart 2008

Bij de Super Holland Cup van vorig jaar kwamen we er pas tijdens het ontbijt achter dat we vergeten waren dat de zomertijd ingegaan was. Gevolg: haasten en vliegen om de make-up en de kapsels voor elkaar te krijgen en in de 12e versnelling naar de Trefkoele in Dalfsen.  Deze keer waren we beter voorbereid en dus ruim op tijd.

We besloten om naast onze eigen wedstrijd in de A klasse ook mee te doen met de open wedstrijd Basic Engelse Wals. Onze laatste TeAm-lecture ging namelijk over ademhaling in het dansen en het leek het ons handig om dit te oefenen in wedstrijdsituatie. Dat konden we dan mooi in de Basic wedstrijd doen.

Beide wedstrijden verliepen goed en we klommen ronde na ronde op naar de finale in de A én in de Basic Wals. De behaalde 6e plek in de A was lichtelijk teleurstellend, maar aan de andere kant; we staan in een sterk veld - met bijna allemaal extreem lange paren waarmee vergeleken wij maar ukkies zijn - toch mooi maar weer in die finale. En daarbij hebben we voor het eerst sinds een aantal wedstrijden weer genoten van het dansen en gewoon lékker gedanst. En da's misschien wel veel belangrijker als de uitslag.

In de Basic wedstrijd behaalden we uiteindelijk de 4e plek, en daar zijn we ook dik tevreden mee.

Resultaat: 6e (A) en 4e (Basic)
Promotiepunten behaald: nope
Totaal promotiepunten: 10

Swinging World Trophy '08 - Steenwijk, 9 maart 2008

'pompiedom'

"Wat drinken?"

- "Lekker, doe maar een spaatje rood."

"Fijn hé, zo'n rustig zondagje."

- "Nou, zeg dat wel. Even lekker niets. Wil jij nog wat friet?"

"Doe maar. Wel jammer dat het wat regenachtig was vandaag."

- "Ach ja, dat heb je in maart hé."

"'Ja, dat is zo. Wel te hopen dat het weer wat beter wordt."

- "Komt vast wel goed. Is er nog wat leuks op televisie vanavond?"

"Ja, wat series met vrouwen die dode mensen kunnen zien of zo."

- "Oh leuk, dat kunnen we straks wel gaan kijken, toch? Trekken we een wijntje los.."

"Lijkt me gezellig!"

- "Zeg, moeten we niet nog iets melden over de wedstrijd van vanmiddag?'

"Nah. Wil je nog een spaatje rood?"

- "Lekker."

_{Resultaat: halve finale.
Promotiepunten: duh! Totaal: 10}

Tony & Amanda's Write up Den Bosch

"The top line of this couple is slowly improving now and there are moments where it is much better. Losing the shape is what stops them from getting a higher placing as they have a very nice feel to what they do. Their marks were not surprisingly up and down (they were 3rd in Tango and Quickstep!) and they could easily have ended higher."

Grote Prijs van Zuid Nederland - Den Bosch 24-02-2008

"Wie het kleine niet eert......."

Nog lichtelijk in de roes van onze wedstrijd in Kerkdriel ging dit keer de reis naar Den Bosch. Dit keer in een nieuwe zaal die duidelijk kleiner (en benauwder) was dan dat we van Voetisch gewend waren. Kleine extra handycap, Tony en Amanda zouden jureren en onze ervaring leert dat je trainers aan de vloer hebben staan, niet betekent dat je hoger geplaatst wordt (EN ZO HOORT HET OOK!). Dus nog beter je best doen.

We hadden net 4 intensieve lessen gehad en ons doel was dit een beetje in praktijk te brengen. Vanwege de drukte moesten we in twee series dansen en helemaal blij waren we toen bleek dat we in een keer doorgeplaatst waren. Nog steeds hebben we geen enkel gevoel op wat we eigenlijk aan het doen zijn en dus hebben we ook geen benul gehad hoe het eruit zag. De halve finale verliep (op een aantal bostingen na) vrij vlekkeloos en voelde ook goed in balans. Het veld was dit keer drukker dan in Kerkdriel en we hoopten toch weer op een plaatsje bij de beste 6. En dat was ook zo.

We werden opgenoemd voor de Finale en het doel was, nog meer, nog meer, nog meer. Helaas startten we elke dans eigenlijk slecht door domme slordigheden (uitglijden over je sleep, slecht contact, zakken van body). Tja, You only get one chance to make a first impression. In de A klasse kun je je dergelijke fouten gewoon niet meer permitteren omdat alles zo ontzettend dicht bij elkaar ligt. Uit de uitslag bleek dan ook dat we 5e eindigden.

Natuurlijk een beetje teleurgesteld, zeker als je de week ervoor 1 wordt. Maar.... na het zien van de video veranderde onze stemming snel. De beelden zagen er duidelijk beter uit dan in Kerkdriel en we konden zelfs nog dingen terug zien die we vrijdags met Tony en Amanda en eerder tijdens een les van Paul doorgenomen hadden. Duidelijk verbetering dus. Kun je dan nog ontevreden zijn? De plaastingen lagen dermate dicht bij elkaar dat we net zo goed 2e hadden kunnen eindigen. (we hadden ook genoeg 1e plaatsen) Dit keer trokken wij gewoon aan het korste eind. Maar....wel finale!

Klasse: A
Resultaat: 5
Punten: 0 (net naast), Totaal 10

De Bruin's 37th Championship - Kerkdriel, 17 februari 2008

"And we're back!!!!!!!'

Na onze enorme nederlaag (viel wel mee maar zo voelde het destijds) in Wijchen, zijn we keihard aan de slag gegaan. Achteraf zijn we blij dat dit gebeurd is. We stonden even weer met onze voetjes op de grond en na een aantal intensieve lessen met Amanda zijn we super gefocussed en intensief gaan trainen. Volgens Amanda was de uitslag juist. We hebben gewoon niet goed staan dansen (dat gevoel/verstand gedoe weer), terwijl we de middelen hebben om het goed te doen. Tijd voor actie dus.

Kerkdriel moest het dan worden. We kwamen aan in het complex "de Kreek", wat sinds ons laatste bezoekje een goede make-over had gehad. Er hing een lekkere ongedwongen sfeer en er was leuke verlichting. Met een nieuwe look voor mij hebben we ons rustig voorbereid en hebben ons vooral voorgenomen om ieder zijn eigen ding te doen. Gevolg; We hebben geen flauw idee wat we uberhaupt gedaan hebben. We waren totally clueless na de voorronde. Maar, we waren door met nog 3 paren!
Duidelijk was dat het we er nog een schepje bovenop moesten doen. Na Wijchen laten we niets aan het toeval meer over en dus gaan met die banaan! Halve finale verliep redelijk. Balans iets minder, floorcraft ons inziens goed en ook ons uithoudigsvermogen verbeterd. Toch onzeker over ons plekje stonden we klaar om een finale te dansen.
Weg viel alle onzekerheid toen we als eerste werden opgenoemd voor de finale. En nu de max eruit halen! Lekker door kunnen dansen, geen/weinig botsingen, goed leidingwerk van Heilko...kortom.....clueless..... Wederom totaal onmogelijk voor ons om te peilen hoe het ging. Alleen dat de Weense Wals zeker niet de beste was.

Na een leuke latin voorronde (altijd leuk, jurkjes kijken), was het tijd voor onze line up. De wedstrijd was al behoorlijk uitgelopen en ondertussen hadden we ook berehonger! Toen bij de 3e plek onze naam nog niet was opgenoemd, werd het spannend. Laten we eerlijk zijn, na zo'n uitslag als in Wijchen waren we allang blij met onze finale plaats. Onze teamgenootjes Paris en Anouk en wij al helemaal blij dus wij stonden elkaar al uitgebreid te feliciteren met onze twee topplaatsen. Het zou toch niet?? *ZOINK* JA!!!! Ook bij de 2e plaats was onze naam niet opgenoemd wat betekende dat we hadden gewonnen, kampioen waren, de hoogste plaats! Helemaal blij vlogen we elkaar om de nek. De felicitaties en applaus vloog ons om de oren. Geweldig wat een topgevoel!

Drie weken lang keihard aan posture gewerkt, individuele balans en gezamenlijke balans. In maanden niet meer zoveel spierpijn en zere voeten gehad. En het heeft zich dubbel en dwars terugbetaald. We zijn ons er van bewust van dat dit nog zeker niet de max is wat we kunnen. Veel dingen zijn nog niet spiereigen en hebben nog veel training nodig. Dus...vanavond naar Amsterdam en er nog een schepje bovenop doen. WE GAAN ERVOOR!

Klasse: A
Resultaat: 1
Promotiepunten: 3, Totaal: 10

Tony & Amanda's write-up over Wijchen

"Heilko & Judith Bos - This couple have big potential that it not yet being fulfilled. Heilko needs to stand up from his base to his head as there are too many times where this is lost causing them both to loose arm line and center. Judith also needs to consisently find her own balance. You have great posibilities, now use them!"

Voor meer over deze write up, kijk even op de site van Tony en Amanda. (zie onze links)